دغدغه فیلم سازان کوتاه در سال کرونازده

دغدغه فیلم سازان کوتاه در سال کرونازده

اکثر فیلمسازانی که در این سال کرونازده اثرشان را به جشنواره‌ها می‌فرستند، ترجیح می‌دهند آن رویداد به شیوه حضوری و فیزیکی برگزار شود تا هم از آثار در مقابل بحث کپی‌رایت بیشتر محافظت شود و هم بتوانند با مخاطبان ارتباط داشته باشند. اما به نظر می‌رسد این شرایط برای برخی از کارگردانان فیلم کوتاه متفاوت است تا جایی که معتقدند: "فیلم‌کوتاه چرخه مالی بسیار کمی دارد ولی اگر قرار باشد فیلم‌ها کپی شود تا جنبه آموزشی داشته باشد، خوشحال هم می‌شویم و دیگر برایمان این موضوع نگران کننده نیست."

به گزارش ایسنا، جشنواره فیلم کوتاه، امسال در سی‌وهفتمین دوره برگزاری خود از اول بهمن ماه، با بیش از دوماه تاخیر به دلیل شیوع کرونا، به دو صورت فیزیکی (در سینما ایران مال) و مجازی آغاز شده است.

برای برگزاری این جشنواره به هر دو شیوه طرفداران و منتقدان بسیاری وجود داشت که در نهایت تصمیم بر آن شد با در نظر گرفتن ظرفیت ۲۵ درصدی هر یک از سالن‌ها، آثار حاضر در جشنواره هم به صورت آنلاین در سه پلتفرم معرفی شده از سوی جشنواره و هم به صورت فیزیکی در پنج روز برگزار شود.

ایسنا در گفت‌وگو با چند کارگردان بخش پویانمایی جشنواره فیلم کوتاه از دغدغه‌های آنان از حضور در جشنواره پرسیده است. دغدغه‌هایی که از شیوه داوری‌ها گرفته تا بحث کپی‌رایت و کمبود استقبال و نبود شرایطی برای ارتباط با مخاطبان را شامل می‌شود. در ادامه مشروح این گفت‌وگوها را می‌خوانید.

هیچ ارتباطی با مخاطبانمان نداریم!

هژیر اسعدی کارگردان انیمیشن کوتاه «خولانه‌وه» در گفت‌وگو با ابسنا، با اشاره به اکران فیلم‌ها در سینما و به صورت فیزیکی (سینما ایران‌مال) بیان کرد: من امسال در نوبت اکران اثرم، در سینما حضور داشتم. با توجه به سالن‌های بزرگ سینما امکان اینکه با ۵۰ درصد ظرفیت سالن هم این جشنواره برگزار شود وجود داشت تا شاهد استقبال بیشتری باشیم. با این حال در زمان اکران فیلمها سالنها بسیار خالی است و جمعیت بسیار کمی حضور پیدا می‌کنند.

ابوالفضل جلیلی برای «داد» مجوز ساخت گرفت
بخوانید

او ادامه داد: در شرایط اکران حضوری می‌توان بازخوردهای مخاطبان را دریافت کرد و از کم و کیف کار و نقدها استفاده کرد. اما در این شرایط کنونی هیچ راه ارتباطی‌ای وجود ندارد و منِ کارگردان نمی‌توانم نظر مخاطبم را بدانم و با او صحبت کنم و حالا تنها با یک سالن نسبتا خالی مواجه هستیم و در عین حال راهی نیز در اکران آنلاین برای ارتباط با کارگردانان وجود ندارد.

این کارگردان درباره نمایش آنلاین فیلم‌ها هم گفت: این موضوع که امسال برای فیلم‌ها بلیت فروشی انجام شده است می‌تواند جبران سال‌هایی باشد که به صورت رایگان برگزار می‌شد و این تصمیم اتفاق خوبی برای صاحبان آثار فیلم‌های کوتاه رقم زده است. از طرف دیگر در اکران آنلاین بحث کپی‌رایت اثر هم مطرح است. این در حالی است که هیچگاه نمی‌توان این اطمینان را داشت که اتفاقی برای اثر رخ نمی‌هد. اما نکته اینجاست که در ایران مخاطبان فیلم‌ کوتاه اکثرا همه فیلمساز هستند و مخاطب عام ندارد به همین دلیل شاید اگر فیلمها به شیوه‌های مختلف ضبط هم شود در آرشیوشان بماند و به مرحله فروش و پخش و … نرسد.

اسعدی با تاکید بر اینکه فیلم کوتاه چرخه مالی بسیار کمی دارد، بیان کرد: اگر قرار باشد فیلم‌ها کپی شود تا دیگر فیلمسازان ببیند و جنبه آموزشی داشته باشد، اتفاقا خوشحال هم می‌شوم و به نوعی برایم این موضوع نگران کننده نیست. البته که در این سالها فیلم کوتاه جایگاه خوبی بین مردم پیدا کرده است تا جایی که سال‌های قبل چندبار پیش آمد به دلیل استقبال زیاد، من روی زمین سینما بنشینم و فیلمی را در جشنواره ببینم.

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود درباره ایده اولیه ساخت این انیمشین که عنوانش به زبان کردی «خولانه‌وه» به معنی چرخش است، بیان کرد: ایده این اثر از کولبران کردستان در ذهنم آمد و داستان کولبری که باید لاستیکی را از بین کوه‌ها بالا بیاورد اما رها میشود و از ابتدا آن را بالا می‌آورد این اتفاق تکرار می‌شود. بر این اساس چرخش خورشید و ماه بر روی یک حلقه که در انیمیشن می‌بینید نمادی از آن اتفاق است.

نمایش مستند «فرزندان شب» در «آمریکن داکس»
بخوانید

تلاش خوبی برای برگزاری جشنواره شد، اما داوری‌ها چگونه انجام می‌شود؟

مسعود صفری کارگردان انیمشین «همیشه گمشده‌ای هست» درباره شیوه برگزاری سی‌وهفتمین جشنواره فیلم کوتاه بیان کرد: امسال به دلیل تاکید بر مجازی بودن جشنواره اطلاعات بسیار کمی از جریانات جشنواره دارم و تنها لینکی در اختیار دارم که از طریق آن می‌توانیم فیلم‌ها را ببینم. من موافقم اکران مجازی و این شیوه اجرایی نبودم اما از طرف دیگر چاره‌ای وجود ندارد و گویی هرچه آدمها از هم دورتر باشند بهتر است.

این کارگردان همچنین گفت: تلاش خوبی برای برگزاری این جشنواره انجام شده است اما نکته‌ای که برای من به عنوان کارگردان مطرح است شیوه داوری‌هاست. در واقع سوال اینجاست که با توجه به این شیوه برگزاری جشنواره، داوری به چه صورت خواهد بود و آیا این موضوع روی داوری هم تاثیر گذار خواهد بود یا خیر؟ کارها به چه کیفیت و شرایطی دیده می‌شود؟

او در بخش دیگری از صحبت‌های خود به تکنیک انیمیشن «همیشه گمشده‌ای هست» که به صورت استاپ‌موشن تولید و ساخته شده است، اشاره کرد و افزود: برای تولید این انیمیشن که به موضوع کمبود آب اشاره می‌کند، از دو عروسک خمیری و عروسکی مفصلی استفاده شده است. بیشتر فیلمبرداری‌ها که حدود شش ماه طول کشید توسط خودم انجام شد اما به دلیل آنکه تعداد کاراکترها در برخی از سکانس‌ها بیشتر می‌شد از دو انیماتور دیگر نیز کمک گرفتم. در بخش‌های دیگر تولید این اثر نیز مانند موسیقی و صدا هنرمندان حرفه‌ای همکاری کرده‌اند که باعث شد این انیمیشن به ثمر بنشینید.

انتهای پیام

منبع خبر

نظرات بسته شده است.