من را نمی‌شناسید؟ من مربی بهترین تیم دنیا بودم!

به گزارش “رزنیوز به نقل از ورزش سه”، سرمربی 43 ساله سابق رئال مادرید با این امید که پس از ناکامی در احیای تیم سفیدپوش در سال گذشته، دوران مربیگری خود را دوباره آغاز کند، به لیگ انگلیس آمد اما انتظار نداشت تا ۱۱ اکتبر بدون حتی یک پیروزی در لیگ باقی بماند.

عملکرد فولام او در شروع این فصل فاجعه‌بار است. تیم غرب لندن هنوز طعم پیروزی در لیگ انگلیس را نچشیده و با تنها ۲ امتیاز از ۱۸ امتیاز ممکن به لطف دو تساوی در شش هفته، در قعر جدول جای گرفته است. بقیه بازی‌ها همگی با شکست همراه بوده است.

اگرچه آربلوا توانست مقابل لیورپول و منچستریونایتد مقاومت کند و دو امتیاز ارزشمند بگیرد اما شکست جدید این شنبه مقابل ایپسویچ تاون، مربی اسپانیایی را در لبه پرتگاه قرار داده است. در واقع تنها شادی که این بازیکن سابق رئال مادرید به فولام هدیه داده در جام اتحادیه انگلیس بوده که با دو پیروزی مقابل رقبای دسته‌های پایین‌تر یعنی وستهام از چمپیونشیپ و ویمبلدون از لیگ یک انگلیس به دست آمد.

باشگاه لندنی در رقابت‌های لیگ هر چه بیشتر غرق می‌شود و مربی سابق رئال مادرید به داوران حمله می‌کند. مقابل ایپسویچ، او پیروزی فصل را در دستانش داشت اما در دو دقیقه درام واقعی، سه امتیازی که آربلوا در کنار زمین برایش لحظه‌شماری می‌کرد از دست رفت.

سسنیون با یک شوت از راه دور با پای چپ، امید را با گل یک بر صفر به فولام بازگرداند و گونسالو گارسیا بازیکن سابق رئال مادرید که تنها یک گل در کل فصل به ثمر رسانده درخواست پنالتی داشت که پذیرفته نشد اما در دقیقه ۸۸ اوتارا فاصله را کم کرد و در دقیقه ۹۰ دارا اوشی بازگشت را برای تیم تازه صعود کرده به لیگ انگلیس رقم زد.

با توجه به آنچه دیده شد، فولام در موقعیت جشن گرفتن نیست با این حال آربلوا در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی، وقتی مورد سوال درباره نتایج ضعیف و اینکه آیا ترس و فشار می‌تواند به او ضربه بزند قرار گرفت، سعی کرد با اشاره به سوابقش سینه سپر کند.

مربی با کنایه به یکی از خبرنگاران پاسخ داد: «شاید ندانی من کی هستم، اما در بهترین تیم دنیا بازی کردم و بهترین تیم دنیا را تمرین دادم. شاید ندانی، اما فقط می‌خواستم بدانی که فشار از کودکی بخشی از زندگی من بوده است. من نمی‌ترسم.»

او تصریح کرد که نمی‌توان با ترس مربی بود: «این در فوتبال عادی است، برای بازیکنان عادی است، برای مربیان عادی است، برای همه کسانی که بخشی از یک تیم هستند عادی است. فکر می‌کنم فشار برای من چیز مهمی است و آن را دوست دارم. من ترس را حس نمی‌کنم. اگر کسی ترس داشته باشد نمی‌تواند مربی باشد. فکر می‌کنم باید کار کرد، تصمیم گرفت و به بازیکنان اعتماد نشان داد.»