Blog
از نظافت قفس شیرها تا تبلیغ رستوران با لباس مرغ/ بازیگران مشهوری که قبل از شهرت شغلهای عجیب داشتند
























ریحانه اسکندری – بسیاری از بازیگران مشهور سینمای جهان پیش از آنکه روی فرش قرمز ظاهر شوند، در مشاغلی کاملا متفاوت با حرفه امروز خود مشغول بودند؛ از کار در سردخانه و آتشنشانی گرفته تا رانندگی کامیون، نظافت قفس شیرها، رقص در کلوبهای شبانه و تبلیغ رستوران با لباس مرغ. بخشی از این تجربهها تنها راه تامین هزینه زندگی در سالهای تلاش برای ورود به سینما بود و بعضی دیگر، مسیرهایی غیرمنتظره را به حرفه بازیگری پیوند زد.
تصور بازیگرانی که امروز در نقشهای ماندگار سینمای جهان شناخته میشوند، در لباس یک کارگر، راننده، پزشک، آرایشگر یا مامور پلیس چندان ساده نیست؛ اما زندگی حرفهای بسیاری از آنها پیش از رسیدن به شهرت، با شغلهایی آغاز شد که گاهی حتی از نقشهای سینماییشان عجیبتر به نظر میرسد. مسیر ورود به سینما برای همه از کلاسهای بازیگری، حضور در تئاتر یا نخستین قراردادهای فیلم آغاز نمیشود و بعضی از چهرههای مشهور، سالها پیش از آنکه در قاب دوربین قرار بگیرند، در محیطهایی کاملا متفاوت کار کردهاند.
کار در سردخانه؛ شغلی که دو بازیگر مشهور تجربه کردند
ووپی گلدبرگ ، بازیگر، کمدین و مجری آمریکایی، از چهرههای شناختهشده سینمای هالیوود است که با نقشآفرینی در فیلمهایی مانند «رنگ ارغوانی» (۱۹۸۵)، «روح» (۱۹۹۰)، «سیستر اکت» (۱۹۹۲) و «سیستر اکت ۲» به شهرت رسید. او برای بازی در فیلم «روح» جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد و به یکی از معدود هنرمندانی تبدیل شد که جوایز چهارگانه امی، گرمی، اسکار و تونی را در کارنامه دارند. گلدبرگ پیش از رسیدن به شهرت در سینما، برای تامین هزینههای زندگی به مشاغل مختلفی روی آورد. او که آموزش آرایشگری را نیز پشت سر گذاشته بود، در یک مرکز کفنودفن مشغول به کار شد و وظیفه آرایش مو و صورت افراد متوفی را برعهده داشت. گلدبرگ در روایتهای خود از این تجربه، به کار در چنین محیطی اشاره کرده و گفته است که انجام این کار به مهارت و روحیه خاصی نیاز داشت.
دنی دویتو ، بازیگر، کارگردان و تهیهکننده آمریکایی، از چهرههای شناختهشده سینمای کمدی هالیوود است. او با بازی در فیلمهایی مانند «بتمن بازمیگردد» (۱۹۹۲)، «ماتیلدا» (۱۹۹۶)، «تویینز» (۱۹۸۸) و «مردم بیرحم» (۱۹۸۶) به شهرت رسید. دویتو همچنین با ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی «فیلادلفیا همیشه آفتابی است» حضور پررنگی در تلویزیون داشته است. او در جوانی آرایشگری را به عنوان یکی از مسیرهای کسب درآمد انتخاب کرد. با حمایت خواهرش که آرایشگر بود، آموزش این حرفه را گذراند و در یک مرکز کفنودفن نیز موهای زنان متوفی را آرایش میکرد. دویتو بعدها در گفتوگویی تلویزیونی با اشاره به این تجربه، با طنز از مشتریانی یاد کرد که دیگر امکان اعتراض به نتیجه آرایش موهایشان را نداشتند.
شان کانری، بازیگر اسکاتلندی که بیش از همه با نقش جیمز باند شناخته میشود، نیز در سالهای جوانی مشاغل متعددی را تجربه کرد. او در کودکی به توزیع شیر و کار در نانوایی پرداخت و پس از ترک مدرسه، در مشاغلی مانند کارگری ساختمانی، رانندگی کامیون، کار در کارخانه و جلاکاری تابوت مشغول شد. کانری بعدها به نیروی دریایی پیوست و پس از پایان خدمت، در فعالیتهایی مانند بدنسازی و مدلینگ نیز حضور داشت.
از قفس شیرها تا تبلیغ رستوران با لباس مرغ
کریستوفر واکن ، بازیگر آمریکایی، از چهرههای شناختهشده سینمای هالیوود است که با نقشآفرینی در فیلمهایی مانند «شکارچی گوزن» (۱۹۷۸)، «اگه میتونی منو بگیر» (۲۰۰۲)، «داستان عامهپسند» (۱۹۹۴) و «مردگان نمیمیرند» (۲۰۱۹) شهرت دارد. او برای بازی در فیلم «شکارچی گوزن» برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. واکن پیش از ورود جدی به سینما، در دوران نوجوانی تجربهای متفاوت داشت؛ او در ۱۶ سالگی یک تابستان را در سیرکی سیار گذراند و به عنوان دستیار مربی شیر فعالیت کرد. واکن در برنامهای نمایشی با شیری به نام شبا حضور داشت و بعدها در مصاحبههای خود از این تجربه یاد کرد.
سیلوستر استالونه نیز پیش از ساخت و بازی در فیلم «راکی» در سال ۱۹۷۶، برای تامین هزینههای زندگی به مشاغل مختلفی روی آورد. او مدتی قفسهای شیرها را در باغوحش سنترال پارک نیویورک تمیز میکرد، در یک فروشگاه مواد غذایی کار داشت و به عنوان راهنمای سالن سینما نیز فعالیت میکرد. این تجربهها در سالهایی اتفاق افتاد که استالونه هنوز برای ورود به دنیای حرفهای بازیگری تلاش میکرد.
پیرس برازنان، بازیگر ایرلندی و یکی از چهرههای سینمایی نقش جیمز باند، پیش از شهرت به هنر آتشخواری روی آورد. او در جریان فعالیتهای تئاتری خود این مهارت را آموخت و در خیابانها اجرا میکرد. برازنان بعدها این توانایی را در برنامههای تلویزیونی نیز به نمایش گذاشت، اما یکی از اجراهایش با مشکل همراه شد و به دلیل بازگشت شعله به دهان، دچار سوختگی و تاول شد.
هلن میرن ، بازیگر بریتانیایی، از چهرههای باسابقه سینما و تئاتر است که در طول فعالیت حرفهای خود جوایز متعددی از جمله اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را برای فیلم «ملکه» (۲۰۰۶) دریافت کرده است. او با بازی در فیلمهایی مانند «گاسفورد پارک» (۲۰۰۱)، «رد» (۲۰۱۰)، «هیچکاک» (۲۰۱۲) و مجموعه فیلمهای «سریع و خشمگین» نیز شناخته میشود. میرن پیش از آغاز فعالیت حرفهای در تئاتر و سینما، در شهربازی کورسال در شهر ساوتاند-آن-سی انگلستان کار میکرد. وظیفه او جلب توجه رهگذران و ترغیب آنها به استفاده از وسایل بازی و غرفههای شهربازی بود.
برد پیت در سالهای نخست حضور در لسآنجلس، برای تامین مخارج زندگی مشاغل مختلفی را تجربه کرد. یکی از مشهورترین آنها، تبلیغ رستوران زنجیرهای ال پولو لوکو با پوشیدن لباس مرغ بود. او در کنار این کار، جابهجایی مبلمان و رانندگی برای گروهی از رقصندگان کلوبهای شبانه را نیز تجربه کرد. پیت بعدها از این دوره به عنوان بخشی از تلاشهایش برای ورود به صنعت سینما یاد کرد.
مگان فاکس نیز پیش از ورود به بازیگری، در یک فروشگاه نوشیدنی در فلوریدا کار میکرد. او علاوه بر فعالیت پشت صندوق، گاهی لباس مبدل موز میپوشید و در کنار خیابان برای جذب مشتری تبلیغ میکرد. فاکس در مصاحبهای از این تجربه یاد کرده و گفته است که میان لباسهای مختلف، لباس موز را انتخاب میکرد.
هیو جکمن نیز در دوران جوانی به عنوان دلقک در جشن تولد کودکان برنامه اجرا میکرد. او با نام کوکو شناخته میشد و برای هر اجرا حدود ۵۰ دلار دریافت میکرد. جکمن بعدها گفته است که در اجرای شعبدهبازی مهارت چندانی نداشت و برای سرگرم کردن کودکان گاهی تخممرغها را روی سر خود میشکست. او در یکی از خاطراتش از کودکی یاد کرده که به مادرش گفته بود دلقک هیچ شعبدهای بلد نیست.
پزشک، آتشنشان و مامور پلیس؛ مسیرهای متفاوت ورود به سینما
کن جئونگ، بازیگر و کمدین آمریکایی، بیشتر با نقشآفرینی در مجموعه فیلمهای «خماری» و سریال کمدی «اداره جامعه» شناخته میشود. او همچنین در فیلمهایی مانند «ترنسفورمرز: عصر انقراض» و «آشوب در مهمانی» حضور داشته است. جئونگ پیش از ورود به دنیای بازیگری، مسیر حرفهای متفاوتی را دنبال میکرد و پزشک بود. او مدرک پزشکی خود را از دانشگاه کارولینای شمالی دریافت کرد و پس از گذراندن دوره رزیدنتی، حدود هفت سال در یک مرکز درمانی در لسآنجلس بهعنوان متخصص طب داخلی فعالیت داشت. جئونگ در کنار طبابت، شبها به اجرای کمدی استندآپ میپرداخت و بهتدریج تصمیم گرفت مسیر حرفهای خود را تغییر دهد و بازیگری و کمدی را بهطور جدی دنبال کند. او با وجود فاصله گرفتن از پزشکی، همچنان مجوز طبابت خود را حفظ کرده است.
استیو بوشمی، بازیگر و کارگردان آمریکایی، با نقشآفرینی در فیلمهایی چون «سگهای انباری» (۱۹۹۲)، «فارگو» (۱۹۹۶)، «لبوفسکی بزرگ» (۱۹۹۸) و «بیگانه» (۲۰۰۱) شناخته میشود. او پیش از ورود جدی به دنیای سینما، مسیر شغلی متفاوتی داشت و بهعنوان آتشنشان در نیویورک فعالیت میکرد. بوشمی در سالهای جوانی به سازمان آتشنشانی نیویورک پیوست و از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴ در ایستگاه شماره ۵۵ در منهتن خدمت کرد. او پس از ورود به سینما و رسیدن به شهرت، در روزهای پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ نیز به ایستگاه سابق خود بازگشت و در عملیات جستوجو و آواربرداری مشارکت داشت. بوشمی در آن روزها، بدون آنکه توجهی به شهرتش داشته باشد، در کنار آتشنشانان و نیروهای امدادی در محل حادثه کار کرد.
دنیس فارینا، بازیگر آمریکایی، با نقشآفرینی در فیلمهایی چون «مخمصه» (۱۹۹۵)، «نجات سرباز رایان» (۱۹۹۸)، «قاچاق» (۲۰۰۰) و مجموعه تلویزیونی «قانون و نظم» شناخته میشود. او پیش از ورود به دنیای بازیگری، مسیر حرفهای متفاوتی داشت و ۱۸ سال در اداره پلیس شیکاگو خدمت کرد. فارینا فعالیت خود را بهعنوان مامور گشت آغاز کرد و بعدها به درجه کارآگاه رسید. او در دهه ۱۹۸۰ به بازیگری روی آورد، اما تجربه طولانیاش در نیروی پلیس همچنان در نقشهایی که در فیلمها و مجموعههای تلویزیونی ایفا میکرد، بازتاب داشت و به باورپذیری شخصیتهای پلیسی او کمک میکرد.
آلن دلون نیز در نوجوانی مدرسه را ترک کرد و مدتی در مغازه قصابی ناپدری خود مشغول به کار شد. او بعدها به نیروی دریایی فرانسه پیوست و در جریان جنگ نخست هندوچین در خدمت نظامی بود. دلون پس از پایان دوره نظامی، مسیر خود را به سمت سینما تغییر داد و در دهه ۱۹۵۰ به یکی از چهرههای شناختهشده سینمای فرانسه تبدیل شد.
توشیرو میفونه، بازیگر ژاپنی و یکی از چهرههای ماندگار سینمای جهان، بیش از هر چیز با همکاریهایش با آکیرا کوروساوا شناخته میشود. او در فیلمهایی چون «راشومون» (۱۹۵۰)، «هفت سامورایی» (۱۹۵۴)، «یوجیمبو» (۱۹۶۱) و «سریر خون» (۱۹۵۷) نقشآفرینی کرد و با بازی در آثار کوروساوا به شهرتی جهانی رسید. میفونه پیش از ورود به دنیای بازیگری، در بخش عکاسی هوایی و شناسایی ارتش ژاپن فعالیت داشت. او در جوانی در عکاسخانه پدرش در چین کار میکرد و در سال ۱۹۴۰ به ارتش امپراتوری ژاپن فراخوانده شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، برای ورود به صنعت سینما به استودیوی توهو مراجعه کرد و در مسیر آزمون بازیگری قرار گرفت؛ مسیری که سرانجام به همکاری با کوروساوا و شکلگیری یکی از مهمترین کارنامههای بازیگری در تاریخ سینمای ژاپن منتهی شد.
نجاری، رانندگی کامیون و فروش تلفنی؛ مشاغل روزمره بازیگران
هریسون فورد، بازیگر مشهور مجموعههای «جنگ ستارگان» و «ایندیانا جونز»، پیش از رسیدن به شهرت در سینما، نجاری را به عنوان حرفهای برای تامین هزینههای زندگی انتخاب کرد. او این مهارت را با مطالعه کتابهای کتابخانه عمومی آموخت و در سالهای کمکاری بازیگری، به ساخت و نصب سازههای چوبی پرداخت. درآمد این حرفه به فورد اجازه میداد پیشنهادهای بازیگری را با آزادی بیشتری انتخاب کند.
یکی از روایتهای مشهور درباره انتخاب فورد برای نقش هان سولو در «جنگ ستارگان»، به همین دوره نجاری مربوط میشود. او هنگام نصب سازهای چوبی در دفترهای فرانسیس فورد کاپولا، در روند آزمون بازیگران فیلم حضور پیدا کرد و به درخواست عوامل، برای بازیگران دیگر دیالوگ خواند. در نهایت، فورد نیز در فرایند انتخاب بازیگر قرار گرفت و نقش هان سولو را به دست آورد. برخلاف روایت رایج، او در خانه جرج لوکاس کابینتسازی نمیکرد.
لیام نیسون پیش از فعالیت حرفهای در تئاتر و سینما، مشاغل مختلفی را تجربه کرد؛ از رانندگی لیفتراک در کارخانه نوشیدنیسازی گینس تا رانندگی کامیون و فعالیت به عنوان دستیار معمار. او در جوانی همچنین در بوکس آماتور فعالیت داشت و در منطقه اولستر ایرلند شمالی به عنوان بوکسوری شناختهشده بود.
کلارک گیبل، بازیگر آمریکایی و یکی از ستارههای شاخص دوران طلایی هالیوود، بیش از همه با بازی در فیلم «بر باد رفته» (۱۹۳۹) شناخته میشود. او در آثار مشهوری چون «در یک شب اتفاق افتاد» (۱۹۳۴)، «شورش در کشتی بونتی» (۱۹۳۵) و «ناجورها» (۱۹۶۱) نیز نقشآفرینی کرد. گیبل پیش از رسیدن به شهرت، مشاغل فنی و صنعتی مختلفی را تجربه کرده بود. او مدتی همراه پدرش در میادین نفتی اوکلاهما کار میکرد و در ادامه، در کارخانه لاستیکسازی، فعالیتهای مرتبط با چوببری و سیمکشی خطوط تلفن مشغول شد. گیبل بعدها به گروههای تئاتر سیار پیوست و با دنبال کردن بازیگری، قدمبهقدم مسیر خود را به سوی سینما باز کرد.
جانی دپ پس از ترک تحصیل، برای تامین هزینههای زندگی به فروش تلفنی روی آورد. او در این شغل با تماس گرفتن با مشتریان و معرفی خودکارهای تبلیغاتی، تلاش میکرد محصولات را بفروشد. دپ بعدها در گفتوگوهای رسانهای از این دوره یاد کرد و آن را یکی از تجربههای اولیه خود در نقشآفرینی و استفاده از نامهای ساختگی در تماسهای تلفنی دانست.
جان هم نیز پیش از شهرت در بازیگری، مدتی به عنوان چیدمانگر صحنه و مسئول جابهجایی وسایل در تولید برنامههای تلویزیونی فعالیت داشت. او در حدود ۲۵ سالگی و پس از از دست دادن شغل پذیرایی، به کار در تولیدات سینمایی و تلویزیونی روی آورد و بعدها در مصاحبهها از آن دوره به عنوان تجربهای ناخوشایند یاد کرد.
چنینگ تیتوم، بازیگر و تهیهکننده آمریکایی، با بازی در فیلمهایی چون «استپ آپ» (۲۰۰۶)، «جی.آی.جو: ظهور کبرا» (۲۰۰۹)، «مجیک مایک» (۲۰۱۲) و «روباهگیر» (۲۰۱۴) شناخته میشود. او پیش از ورود به دنیای بازیگری، تجربهای متفاوت داشت و در حدود ۱۸ تا ۱۹ سالگی، برای چند ماه در فلوریدا بهعنوان رقصنده در کلوبهای شبانه فعالیت میکرد. این تجربه شخصی بعدها به یکی از الهامهای اولیه ساخت فیلم «مجیک مایک» تبدیل شد؛ اثری به کارگردانی استیون سودربرگ که در سال ۲۰۱۲ با بازی تیتوم روی پرده رفت و بخشی از داستان آن بر اساس تجربههای او در دوران جوانی شکل گرفت.
مدس میکلسن، بازیگر دانمارکی، با نقشآفرینی در فیلمها و مجموعههایی چون «کازینو رویال» (۲۰۰۶)، «شکار» (۲۰۱۲)، «دکتر استرنج» (۲۰۱۶)، «هانیبال» و «یک دور دیگر» (۲۰۲۰) به شهرتی بینالمللی رسیده است. او پیش از ورود به دنیای بازیگری، حدود هشت سال بهعنوان رقصنده فعالیت میکرد. میکلسن در حدود ۳۰ سالگی تصمیم گرفت مسیر حرفهای خود را تغییر دهد و به تحصیل در رشته بازیگری روی آورد. او پس از حضور در فیلم «پوشِر» ساخته نیکلاس ویندینگ رفن در سال ۱۹۹۶، بهتدریج فعالیت سینمایی خود را گسترش داد و با بازی در آثار دانمارکی و سپس پروژههای بینالمللی، به یکی از شناختهشدهترین بازیگران سینمای اروپا تبدیل شد.
از متصدی آسانسور تا پیشخدمت رستوران؛ بازیگران سینمای آسیا
تاکشی کیتانو، بازیگر، کارگردان و کمدین ژاپنی که با نام هنری «بیت تاکشی» نیز شناخته میشود، با فیلمهایی چون «بازیهای خشن» (۱۹۹۷)، «هانا-بی» (۱۹۹۷)، «برادر» (۲۰۰۰) و «زاتوییچی» (۲۰۰۳) در سینمای جهان شناخته شده است. او پیش از ورود به دنیای سینما، پس از انصراف از دانشگاه میجی، در سال ۱۹۷۲ در منطقه آساکوسای توکیو بهعنوان متصدی آسانسور در سالن نمایش فرانسهزا مشغول به کار شد. کیتانو در همان محیط با فضای اجرا و کمدی آشنا شد و فعالیت خود را بهعنوان کمدین آغاز کرد؛ تجربهای که سرانجام او را به یکی از چهرههای شناختهشده کمدی و سینمای ژاپن تبدیل کرد.
آکشی کومار، بازیگر و تهیهکننده هندی، از چهرههای شناختهشده سینمای بالیوود است که با حضور در فیلمهایی چون «خلافت» (۱۹۹۲)، «هرا فری» (۲۰۰۰)، «سینگ ایز کینگ» (۲۰۰۸) و «توالت: یک داستان عاشقانه» (۲۰۱۷) به شهرت رسیده است. او پیش از ورود به دنیای بازیگری، برای یادگیری هنرهای رزمی به بانکوک سفر کرد و در آن دوران برای تأمین هزینههای زندگی، در رستورانها بهعنوان آشپز و پیشخدمت مشغول به کار شد. کومار پس از بازگشت به هند، فعالیت خود را بهعنوان مربی هنرهای رزمی ادامه داد، اما آشنایی با دنیای مدلینگ و سینما مسیر حرفهای او را تغییر داد و در نهایت به بازیگری روی آورد.
ما دونگ سوک، بازیگر کرهای-آمریکایی که با نام هنری دون لی نیز شناخته میشود، با بازی در فیلمهایی چون «قطار بوسان» (۲۰۱۶)، «شکارچیان» (۲۰۲۰)، «قانونشکنان» (۲۰۱۷) و «جاودانگان» (۲۰۲۱) به شهرت بینالمللی رسید. او پیش از ورود به سینما، بهعنوان مربی بدنسازی فعالیت میکرد و مدتی نیز مربی خصوصی ورزشکاران هنرهای رزمی ترکیبی بود. از جمله افرادی که در این دوره با او همکاری داشتند، مارک کولمن و کوین رندلمن، از چهرههای شناختهشده مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی، بودند. تجربه ورزشی و آشنایی او با تمرینهای رزمی بعدها در ایفای نقشهای اکشن و طراحی شخصیتهای فیزیکی و قدرتمند در سینما به کار آمد.
مسیر حرفهای بسیاری از بازیگران مشهور سینمای جهان، برخلاف تصور رایج، از ابتدا با حضور در استودیوها، قراردادهای سینمایی یا نقشهای بزرگ آغاز نشد. مشاغل روزمره، فعالیتهای خدماتی، تجربههای نظامی، حرفههای فنی و حتی اجراهای خیابانی، بخشی از زندگی آنها پیش از شهرت بود؛ دورههایی که گاهی در کنار تامین هزینههای زندگی، مهارتها و تجربههایی را به همراه داشت که بعدها در مسیر حرفهای بازیگری نیز به کار آمد.
۵۹۲۴۴
لینک خبر در وبسایت مرجع