اخبار سیاسی

دریادار فتاحی: ۱۲ تا ۱۵ ساعت قبل از حمله پیش بینی کرده بودیم تهاجم دشمن قطعی است/ تشریح ماجرای هدف قرار دادن ناوشکن کلاس آرلی برک

به گزارش خبرگزاری رز نیوز، امیر دریادار دوم فرهاد فتاحی، درباره‌ نقش نیروی دریایی ارتش در دفع تجاوزات دشمن در اصلی‌ترین روزهای درگیری و مهمترین کانون‌های نبرد گفت: تقریبا به شکلی می‌توانم بگویم مناطق دریایی ما یعنی منطقه یکم دریایی بندرعباس، منطقه دوم جاسک، منطقه سوم کنارک و منطقه چهارم انزلی درگیر جنگ رمضان بودند. در واقع کانون اصلی درگیری، مناطق اول و دوم و سوم نداجا بودند.

بنابر روایت ایرنا، این مقام مسئول در پاسخ به پرسشی درباره نحوه عقب نشینی نیروهای آمریکایی و اینکه گفته می‌شد آن‌ها قصد پیاده کردن نیرو داشتند، اما با مقاومت نیروی دریایی؛ در منطقه کنارک مواجه شدند، اظهار کرد: حسب ابلاغ سلسله مراتب ستاد کل نیروهای مسلح و فرمان فرمانده معظم کل قوا، بطور کلی آب‌های جنوب کشور جمهوری اسلامی ایران به دو قسمت تقسیم شده است. تنگه هرمز و خلیج فارس در حیطه مسئولیت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است و شرق تنگه هرمز، دریای عمان، دریای عرب و شمال اقیانوس هند در ناوگان جنوب به عهده نیروی دریایی ارتش گذاشته شده است.

اهم سخنان وی را در ادامه می خوانید؛ 

* اگرچه منطقه ماموریت ارتش تا عمق اقیانوس‌ها و کل آب‌های آزاد و بین‌المللی است، اما نیروی دریایی ارتش در آب‌های دور دست بیشتر بحث دیپلماسی دریایی را دنبال می‌کرده است.

*شهید موسوی با توجه به اتفاقاتی که افتاد و نیازی که احساس شد، دکترین آفندی کشور را ابلاغ کردند که بر اساس آن سازوکار تغییر دکترین نظامی از دفاعی به آفندی دنبال شود.

*بارها به ترامپ قمارباز و کودک کش تذکر داده بودند که درخصوص محاسبه توان نظامی ایران دچار خطا و اشتباه نشود. آن چیزی که ترامپ از قدرت و توان نظامی ارتش و سپاه ایران حساب و کتاب کرده بود، درست نبود و همین باعث شده تا به امروز نتواند به اهداف خود برسد.

*از همه ظرفیت‌ها استفاده کردیم؛ از موشک‌هایمان، پهپادهایمان و تیم‌های عملیات ویژه که به صورت چریکی عمل می کنند. با اقدامات موشکی و پهپادی توانستیم تا به امروز جلوی نفوذ یگان‌های نظامی آمریکایی و صهیونیستی را به سمت آب‌ها و سرزمین‌های کشورمان بگیریم و اجازه ندادیم وارد تنگه هرمز شوند.

*امیر دریادار ایرانی فرمانده نیروی دریایی این نگاه را داشتند که سپاه پاسداران تنگه هرمز را نگه داشته و ما هم در پایین، دریای عمان، شمال اقیانوس هند و دریای عرب، که یک سمت آن کشور امارات و عمان و سوی دیگر آن ما هستیم، آن منطقه را نگه داریم و اجازه نزدیک شدن ناوهای آمریکایی را ندهیم.

* از کوه مبارک یا از جاسک به سمت عمق دریای عمان و اقیانوس هند، که یک سمت آن کشورهای عمان و امارات است اگر چه عرض بسیار زیادی دارد، اما فرمانده نیروی دریایی آن منطقه را «تنگه احد ولایت» نام گذاری کرده اند و اکنون وظیفه پاسداری از این تنگه را بر عهده داریم.

* در این منطقه اجازه ندادیم دشمن به آب‌های سرزمینی ما وارد و به خاک ما نزدیک شود.

* لزوم و پیش نیاز حضور یگان‌های نظامی در تنگه هرمز این است که ابتدا باید از تنگه احد ولایت که تحت نظارت و کنترل ارتش است عبور کنند. خدا را شکر اتفاقات خوبی افتاد و تا این لحظه ما توانستیم این تنگه را نگه داریم و اجازه ندهیم ناوهای آمریکایی به خاک ما نزدیک شوند.

* نیروی دریایی ارتش محکم ایستاده و خط را نگه داشته است و برابر ماموریت تعریف شده، کار خود را انجام می‌دهد.

* نیروی دریایی یک نیروی تجهیزات محور است و با توجه به نیازی که در این مدت، در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان احصاء شد، ما بیشتر به سمت شرکت‌های دانش بنیان و دانشگاهیان کشور رفتیم و خیلی از نخبگان کشوری به کمک ما آمدند.

* جنگ امروز جنگ یگان‌های بدون سرنشین و مجهز به هوش مصنوعی است که در این حوزه ما پیشرفت‌های خوبی داشتیم و دشمنان نیز از همین پیشرفت‌ها، آسیب‌های جدی دیدند.

* اگر بعد از جنگ ۴۰ روزه تا به امروز، حمله ای از سمت آمریکا و رژیم صهیونیستی صورت نگرفته، به خاطر پیشرفت‌های خوبی بود که در حوزه بدون سرنشین و هوش مصنوعی داشتیم و در ادامه یکسری تاکتیک‌هایی که نیروی دریایی ارتش در دریای عمان، شمال اقیانوس هند و دریای عربی انجام داده است. این اقدامات فعلا جنگ را در همین سطح نگه داشته است.

*قطعا شگفتانه داریم، ولی اجازه می‌خواهم حداقل من در این حوزه صحبتی نکنم.

*هم افزایی که ابتدا در حوزه اشراف اطلاعاتی بین ارتش و سپاه اتفاق افتاد، بسیار کمک کننده بود و به سپاه پاسداران نیز کمک کرد تا بتواند در تنگه هرمز عملیات‌های خود را به صورت بسیار اثرگذار انجام دهد.

دریادار دوم فتاحی ادامه داد: در حوزه تجهیزات، در برخی قسمت ها ما آسیب دیدیم و در برخی قسمت ها نیز عزیزان در نیروی دریایی سپاه آسیب دیدند. اما با همپوشانی که داشتیم، توانستیم به یکدیگر کمک کنیم و ضعف هایی را که بخاطر آسیب‌ها بوجود آمده بود، جبران کنیم. حتی عملیات‌های مشترکی را نیز با یکدیگر در تنگه هرمز انجام دادیم. البته ما قرارگاه مشترک حزب الله را نیز داریم.

*با توجه به آرایشی که در حوزه پهپادی و موشکی در سواحل جنوب انجام داده ایم و با تجهیزاتی که هم اکنون در اختیار داریم، در صورتی که ناوهای آمریکایی قصد نفوذ به آب‌های سرزمینی ما را داشته باشند، قطعا با یک عملیات تاثیرگذار و ترکیبی، آسیب بسیار سنگینی به آن‌ها خواهیم زد.

*هدف قرار دادن ناوشکن قهرمان دنا توسط دشمن در همان دو الی سه روز ابتدایی جنگ رخ داد. با رصد اطلاعاتی که از تحرک ناوهای آمریکایی داشتیم، حدود ۱۲ تا ۱۵ ساعت قبل از حمله به این قطعیت رسیده بودیم که دشمن قصد حمله دارد.

*ما ۱۲ تا ۱۵ ساعت قبل از حمله پیش بینی کرده بودیم که حمله قطعی است و آمادگی برای مقابله با آن را هم داشتیم. همین الان هم آماده بسیاری از اتفاقات هستیم.

*به ناوشکن دنا این آگاهی را داده بودیم که جنگ شروع شده. این ناوشکن نیز با حداکثر سرعت در حال مراجعت به سمت مقصدی بود که برای آن پیش بینی کرده بودیم.

* فاصله بسیار زیاد بود و از طرف دیگر در آن بازه زمانی کم، امکان اعزام یگان وجود نداشت. علاوه بر این ناوشکن دنا برای رزمایش صلح و دوستی و برای انجام یک برنامه بین المللی رفته بود و اصلا قرار نبود وارد جنگ شود.

*جنگ دریایی اصول و قواعد خودش را دارد. یک یگان شناور به تنهایی نمی‌تواند بجنگد و باید یک گروه رزم سطحی وجود داشته باشد. اگر از یک فرمانده زیردریایی، چه ایرانی چه آمریکایی بپرسید در صورتی که سه واحد شناور نظامی سطحی وجود داشت، آیا جرأت می کردی شلیک کنی؟ قطعا به شما خواهند گفت خیر، به هیچ وجه! زیردریایی زمانی خطرناک است که کشف نشود.

*علت اینکه زیر دریایی به طرف ناوشکن ما شلیک کرد، این است که از شرایط اطلاع داشت. اطلاعاتی که درباره برنامه بازدید رسمی و شرکت در رویداد بین المللی منتشر شده بود، مشخص می‌کرد که این یگان تنها آمده و در حال بازگشت است و قرار است در نقطه ای به گروه دیگر ملحق شود. بنابراین چون دشمن می‌دانست این یگان تنهاست به آن حمله کرد.

* در تمام جنگ‌ها اگر مطالعه کنید، زیردریایی‌ها بیشتر شناورهای تجاری را مورد هدف قرار داده اند تا شناورهای نظامی؛ چرا که درمورد شناور نظامی، زیردریایی خودش کشف می‌شود و مورد اصابت قرار می‌گیرد.

*همان روزهای ابتدایی جنگ، ما با موشک ایرانی ناو «آبراهام لینکلن» را مورد اصابت قرار دادیم.

*یک یگان شناوری که از تجهیزات و امکانات بسیار زیادی برخوردار است، با یک موشک غرق نخواهد شد. یک ناو هواپیمابر با یک موشک غرق نمی‌شود؛ بلکه آسیب می بیند و ماموریتش به تاخیر می‌افتد و دچار چالش می‌شود.

* شناورها به صورت اتاق به اتاق و کمپارتمان بندی ساخته می شوند. اگر شما قسمتی از کمپارتمان را مورد اصابت قرار دهید، آن قسمت را می بندند و نفوذناپذیر می کنند. ممکن است آن قسمت پر از آب شود، اما یگان غرق نخواهد شد. ساختار شناور به این شکل است.

* اگر ناو دنا با دو اژدر غرق شد، به دلیل عملکرد متفاوت اژدر است. ؛ چرا که اژدر از زیر یگان وارد می‌ شود و به شکلی کامل آن را می شکند و سازه اصلی آسیب می بیند. اژدر با حملاتی که از سطح و با موشک انجام می گیرد بسیار متفاوت است. در حملات سطحی و با موشک، تعداد بسیار زیادی موشک باید به یگان اصابت کند تا آن را غرق کند.

* نیروی دریایی ارتش تاکنون، به نظر من آن حرکت زیردریایی آمریکایی را بی پاسخ نگذاشته.

* ناو «ابراهام لینکلن»  اخیرا در یکی از بنادر کشور تایلند برای چند روز پهلو گرفته است. آسیب ما به آن، به وسیله موشک و از سطح بوده است؛ و از آن تاریخ که ما به آن شلیک انجام دادیم، تقریبا چندماه بعد این یگان در یک بندر پهلو گرفته است.

*یکی از یگان های درگیر که ما با موشک به آن آسیب زدیم، یکی از ناوشکن‌های کلاس “آرلی برک” بود. نام ناوشکن را در حال حاضر دقیق به یاد ندارم، اما این یگان مجبور شد که ماموریتش را ناتمام بگذارد و به سمت بندر مادرش بازگردد.

* منطق و اصول اینگونه می گوید که ناوشکن باید از کانال سوئز و تنگه باب المندب، یعنی کوتاهترین و امن ترین مسیر عبور می‌کرد، اما ناوشکن کلاس آرلی برک که بوسیله موشک‌ها آسیب دیدند از دماغه امید نیک عبور کرده و از سمت جنوب قاره آفریقا، انتهای اقیانوس هند رفته و از یک دریای بسیار خطرناک و طوفانی عبور کرده و از آن مسیر بطرف بندر مادرش رفته است.

*اگر ناو آبراهام لینکلن سرگردان است، بخاطر این است که برنامه ای که آمریکایی‌ها برای تصرف خاک ایران عزیزمان ریخته بودند و برنامه ای که داشتند، نتوانستند انجام دهند. آنها از همان «تنگه ولایت» که من خدمت شما عرض کردم، نتوانستند بالاتر بیایند و به همین دلیل در دریا سرگردان ماندند.

*چند روز پیش هم شنیدم که ۸ نفر در ناو آبراهام لینکلن خودکشی کرده اند.

* ما ناوگروه ۸۶ را داشتیم که با یک یگان ۱۰۰۰ تا ۱۱۰۰ تنی، مسیری بسیار ناشناخته را با حداقل امکانات و با دریایی بسیار طوفانی طی کرد؛ اما در طول این ۸ ماه هیچ مشکلی از این بابت، از لحاظ پرسنلی نداشتیم.

* ما در مسیر چون بحث نمایش پرچم و ارسال پیام صلح و دوستی کشور عزیزمان ایران به مردم و ملتهای جهان بود، و به شکلی می‌خواستیم فرهنگ ایرانی اسلامی را صادر کنیم، دشمن به دنبال آن بود تا ماموریت ما ناتمام بماند و نتوانیم ماموریت خود را به پایان برسانیم.

*سیاست بر این بود که در بیشتر بنادر پهلوگیری داشته باشیم. اما بخاطر فشار آمریکا به بعضی کشورها، نتوانستیم وارد بنادرشان بشویم. آمریکا فکر می‌کرد که ما در مسیر دچار مشکلاتی می‌شویم که نیاز به پشتیبانی داریم، به همین خاطر ناوگروه را تحریم کرد. ناوشکن قهرمان دنا و ناوبندر مکران هردو تحریم شدند و وقتی تحریم می‌شوند، کار بسیار سخت تر می‌شود؛ یعنی برای هماهنگی ساده با کشورهای مسیر هم دچار چالش می‌شوید.

*در طول مسیر، از زمانی که وارد اقیانوس آرام شدیم، بدون استثناء هر روز هواپیماهای فرانسوی و آمریکایی، روی سرمان بودند و هر چند ساعت یکبار ما را رصد می کردند. مدام از ما می‌پرسیدند که ماموریت شما در اینجا چیست و مسیر بعدی شما کجاست؟

*دشمن وقتی می‌خواهد آسیب بزند، اول نگاه می کند که شما در چه وضعیتی هستید. یک ملتی هم پشت سرمان بودند و آن هم بی تاثیر نبود. حمایتی که از طرف ملت ایران می شد، باعث شد که بالاخره توانستیم از آن مرحله بسلامت عبور کنیم.

* این جنگ روزی تمام می‌شود. یا ما هستیم یا نیستیم. قطعا عزیزانی خواهند بود که عملیات‌های چریکی و عملیات هایی که ما در آن، واقعا به دشمن آسیب زدیم را روایت کنند.

۲۹۲۱۸

لینک خبر در وبسایت مرجع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *