Blog
اسدالله بادامچیان: مذاکره در راستای منافع ملی ایرادی ندارد اما باید مراقب خدعه های امریکا باشیم
به گزارش رز نیوز بادامچیان در گفتوگو با «اعتماد» ضمن اشاره به سوابق پیمانشکنیهای کاخ سفید و ادعای ارسال پیام از سوی جیدی ونس، معاون دونالد ترامپ تاکید کرد که هرگونه ورود به فرآیند گفتوگو باید با هوشیاری کامل در برابر فریبهای سیاسی و با تصمیم نهایی شورای عالی امنیت ملی و رهبر معظم انقلاب صورت گیرد.
این فعال سیاسی اصولگرا با نقد رویکردی که تحت هر شرایطی نسخه مذاکره میپیچد، تصریح کرد که مذاکره به خودی خود موضوعیت و اصالت ندارد، بلکه مذاکره و گفتوگو و دیپلماسی صرفا ابزاری کارکردی در خدمت اهداف کلان کشور است.
به گفته این فعال سیاسی، اگر خروجی یک میز گفتوگو تامینکننده عینی و ملموس منافع نظام کشور و ملت ایران باشد، اقدام به آن عقلانی و مفید است؛ اما در صورتی که این روند به یک بازی سیاسی یکطرفه یا سناریویی برای غافلگیری، فریب و وارد آوردن ضربه به کشور تبدیل شود، ورود به آن غیرعاقلانه است.
این چهره ارشد حزب موتلفه با یادآوری سوابق تاریخی بدعهدیهای امریکا و اقدامات پیشین دولتهای مختلف این کشور (از جمله تخریب میزهای گفتوگو و اعمال فشارهای همهجانبه برای ضربه زدن به حیات اقتصادی و استقلال ایران) تاکید میکند: «واشنگتن بارها نشان داده که از مفهوم دیپلماسی به عنوان ابزار سوءاستفاده بهره میبرد. در شرایطی که طرف مقابل با ادعای به زانو درآوردن کشور و کشاندن ایران به عصر حجر و… رجزخوانی میکرد، هر گونه پیام یا سیگنال تمایل به گفتوگو از سوی معاون ترامپ نشاندهنده ناکامی در استراتژی پیشین و یک نقطه قوت آشکار در مسیر تابآوری مردم و کشور است.»
بادامچیان خاطرنشان میکند: «تا زمان نامشخص بودن متن، نیات و ابعاد دقیق چنین پیامهایی، نمیتوان قضاوتی قطعی درباره آن داشت؛ با این حال تاریخچه رفتار ترامپ و اطرافیانش اجازه خوشبینی سادهلوحانه را نمیدهد. واشنگتن و متحدان غربیاش در حال حاضر در باتلاق جنگها و هزینههای راهبردی خود گرفتار شدهاند و چه بسا تمایل آنها به گفتوگو، تلاشی برای کاستن از این فشارهای فزاینده باشد.»
رییس شورای مرکزی حزب موتلفه مرز میان «خدعه» و «فرصت» را بسیار باریک دانست و یادآور میشود: «جمهوری اسلامی نباید در دام سناریوهای فریبکارانه گرفتار شود، اما چنانچه روزنهای واقعی برای پیگیری حقوق ملت فراهم آید، میتوان از آن به نحو شایسته استفاده کرد.»
بادامچیان در پایان با اشاره به ساختار تفکیک وظایف و فرآیند تصمیمگیری در حوزه سیاست خارجی کشور یادآور میشود: «پروندههای کلان و استراتژیک نظیر مذاکره، به تصمیم فردی یا حزبی وابسته نیست، بلکه فرآیندی کاملا حاکمیتی است که تصمیمسازی آن در بستر شورای عالی امنیت ملی و با هماهنگی مسوولان ارشد دولتی شکل گرفته و فصلالخطاب نهایی آن مطابق قانون اساسی بر عهده رهبر انقلاب است.»
17302