زباله‌های پلاستیکی رنگ اقیانوس آرام را تغییر داده‌اند

به گزارش رز نیوز، به نقل از زومیت، زباله‌دان بزرگ اقیانوس آرام حدود ۱٫۶ میلیون کیلومترمربع وسعت دارد و تخمین زده می‌شود نزدیک به ۸۰ هزار تن زباله‌ی پلاستیکی در آن جمع شده باشد. جریان‌های اقیانوسی این زباله‌ها را به منطقه منتقل می‌کنند و باعث تجمع آن‌ها می‌شوند. در برخی بخش‌ها، غلظت ریزپلاستیک‌ها در نزدیکی سطح آب ممکن است به ۱۷ میلی‌گرم در هر لیتر برسد.

پژوهشگران دانشگاه برگن نروژ برای بررسی تغییرات رنگ آب، سه مجموعه‌داده‌ی ماهواره‌ای مربوط به سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۲ را تجزیه‌وتحلیل کردند. نتایج نشان داد که در بخش‌هایی از زباله‌دان بزرگ اقیانوس آرام، میزان نور آبی بازتاب‌یافته از آب حدود ۱۰ درصد و نور سبز بین ۲ تا ۴ درصد افزایش یافته است.

هرچند داده‌های ماهواره‌های مختلف درباره‌ی شدت تغییرات کاملاً یکسان نبودند، همگی افزایش روشنایی آب را تأیید می‌کردند. افزایش هم‌زمان نور آبی و سبز می‌تواند باعث شود رنگ آب به سمت فیروزه‌ای روشن‌تر متمایل شود.

شی چیتام، پژوهشگر دانشگاه برگن و از نویسندگان مطالعه، توضیح می‌دهد که رنگ اقیانوس به نحوه‌ی برخورد نور خورشید با آب و مواد موجود در آن بستگی دارد. به همین دلیل، بررسی رنگ آب می‌تواند اطلاعاتی درباره‌ی ترکیبات موجود در اقیانوس ارائه دهد.

پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که آب اقیانوس‌ها در بسیاری از مناطق جهان به دلایل مختلفی مانند ورود رواناب‌های کشاورزی و رشد فیتوپلانکتون‌ها در حال تیره‌ترشدن است. بااین‌حال، تغییرات مشاهده‌شده در زباله‌دان بزرگ اقیانوس آرام الگوی متفاوتی دارد.

پژوهشگران برای یافتن علت افزایش روشنایی آب، از شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای کمک گرفتند. آن‌ها بررسی کردند که افزودن ذرات ریزپلاستیک یا تغییر عوامل طبیعی مانند مقدار و نوع ریزجلبک‌ها، چه تأثیری بر رنگ اقیانوس می‌گذارد.

نتایج نشان داد که عوامل طبیعی به‌ندرت باعث افزایش هم‌زمان روشنایی در طول موج‌های آبی و سبز می‌شوند. اما با واردکردن ریزپلاستیک‌ها به شبیه‌سازی، احتمال ایجاد الگویی مشابه مشاهدات ماهواره‌ای بیش از چهار برابر افزایش یافت.

دلیل احتمالی این اتفاق به ویژگی‌های نوری ریزپلاستیک‌ها مربوط می‌شود. این ذرات برخلاف بسیاری از مواد طبیعی موجود در آب، نور کمی جذب می‌کنند؛ اما می‌توانند آن را به‌شدت پراکنده کنند. در نتیجه، با افزایش غلظت ریزپلاستیک‌ها، نور بیشتری از آب به سمت بالا پراکنده می‌شود و اقیانوس در تصاویر ماهواره‌ای روشن‌تر به نظر می‌رسد. این تغییر به‌ویژه در طول موج‌های آبی و سبز محسوس است.

البته، پژوهشگران هنوز نمی‌توانند با قطعیت بگویند که ریزپلاستیک‌ها عامل تغییر رنگ آب هستند. داده‌های ماهواره‌ای افزایش روشنایی را نشان می‌دهند و شبیه‌سازی‌ها نیز با نقش احتمالی ریزپلاستیک‌ها سازگارند؛ اما ارتباط مستقیم میان این دو هنوز اثبات نشده است.

تیم اسمیت، پژوهشگر آزمایشگاه دریایی پلیموث در بریتانیا که در مطالعه مشارکت نداشت، می‌گوید یافته‌ها شواهد قابل‌توجهی از وجود نشانه‌های احتمالی تجمع ریزپلاستیک‌ها در داده‌های ماهواره‌ای ارائه می‌دهند؛ اما به این معنا نیست که ماهواره‌ها مستقیماً این ذرات را شناسایی کرده‌اند.

اگر پژوهش‌های آینده این ارتباط را تأیید کنند، بررسی تغییرات رنگ اقیانوس می‌تواند به روشی برای پایش گسترده‌ی آلودگی ریزپلاستیکی از فضا تبدیل شود؛ روشی که امکان بررسی مناطق وسیعی از اقیانوس را بدون نیاز به نمونه‌برداری مداوم از آب فراهم می‌کند.

5858