آسانی پشت توپ، بلندگو خاموش، گل!

به گزارش رزنیوز به نقل از ورزش سه، درحالیکه عکاس استقلال در حال آپلود تصاویر یاسر آسانی روی نیمکت بود، سرمربی آبی‌ها تصمیم گرفت ریسک کند و او را به محل بازی خود باز گرداند و ستاره آلبانیایی استقلال چند دقیقه بعد از ورود اجباری به زمین، با شلیکی که بی‌مهار یکی از زیباترین گل‌های فصل را به ثمر رساند.

پیش از این احتمالا قرار بود آسانی سلاح ویژه سهراب بختیاری‌زاده برای نیمه دوم باشد. مصدومیت مچ پا باعث شده بود سرمربی استقلال ریسک استفاده از ستاره آلبانیایی‌اش را از همان ابتدا نپذیرد و منتظر بماند تا شرایط او برای حضور در زمین مساعدتر شود. برنامه‌ای محتاطانه که البته خیلی زود به هم ریخت.

دقیقه ۲۸، امیرمحمد رزاقی‌نیا دیگر نتوانست به بازی ادامه بدهد و سهراب مجبور شد برخلاف نقشه اولیه‌اش دست به تعویض بزند. آسانی به زمین رفت؛ بازیکنی که قرار بود در نیمه دوم وارد ماجرا شود، حالا باید خیلی زودتر از انتظار خودش را نشان می‌داد. برای این کار هم فقط ۹ دقیقه زمان لازم داشت.

دقیقه ۳۷، سامان فلاح توپ را در سمت راست به صالح حردانی سپرد. مدافع استقلال با یک پاس تک‌ضرب، توپ را به مسیر حرکت آسانی فرستاد و ستاره آلبانیایی با اولین حرکتش مدافع روبه‌رو را از جریان بازی خارج کرد. همان‌جا بود که صحنه، شکل آشنایی به خودش گرفت؛ توپ روی پای چپ، مدافع جا مانده و فضایی که برای شلیک باز می‌شود.

آسانی در گوشه زمین، چند متر پشت محوطه جریمه، سرش را بالا آورد و بی‌آنکه مکث اضافه‌ای داشته باشد، پای چپش را با تمام قدرت به توپ کوبید. توپ با سرعتی سرسام‌آور و مسیری دقیق به سمت سه‌کنج دروازه الغرافه رفت. نه شلیکی معمولی بود، نه ضربه‌ای که دروازه‌بان بتواند با یک شیرجه بلند خودش را به آن برساند. توپ به گوشه‌ای رفت که احمد کونه فقط می‌توانست مسیرش را دنبال کند و بعد، لرزش تور دروازه را ببیند.

این همان گل‌هایی بود که تماشاگر برای دیدنشان به ورزشگاه می‌رود. ضربه‌ای که هم قدرت داشت، هم دقت و هم آن جسارتی که از بازیکنان بزرگ انتظار می‌رود. آسانی پیش از شلیک، مدافعش را جا گذاشته بود و بعد با ضربه‌ای تمام‌کننده کار را تمام کرد. استقلالی‌ها از جا پریدند و برای لحظاتی ورزشگاه ثانی بن جاسم در سکوت فرو رفت. بهتی که صدای بلندگوی سبزی‌فروشی هواداران الغرافه را قطع کرد.

اگر دنبال نمونه‌ای آشنا برای این گل بگردیم، آرین روبن یکی از اولین نام‌هایی است که به ذهن می‌رسد. وینگر هلندی سال‌ها با همین ترکیب حرکت، فریب مدافع و شلیک پای چپ، مدافعان فوتبال اروپا را آزار داد. البته آسانی از سمت راست و در زاویه‌ای متفاوت به توپ رسید، اما آنچه در ضربه‌اش دیده می‌شد، همان اعتمادبه‌نفس و کیفیتی بود که گل‌های وینگرهای تراز اول را از ضربات معمولی جدا می‌کند.

این گل پاسخی محکم به تردیدها درباره وضعیت جسمانی آسانی هم بود. او چند روز تحت درمان فشرده قرار داشت و به همین دلیل مسابقه را از روی نیمکت آغاز کرد. با این حال، نخستین فرصت جدی‌اش کافی بود تا نشان بدهد مچ پای آسیب‌دیده هنوز مانع درخشش او نشده است. بازیکنی که قرار بود با احتیاط وارد زمین شود، با یک شلیک سنگین تمام توجه‌ها را به خودش جلب کرد.

آسانی در هفته نخست هم گل اول استقلال مقابل السد را زده بود. حالا با سوپرگل مقابل الغرافه، دومین گل آسیایی‌اش را به ثبت رساند تا کارنامه‌اش در شروع رقابت‌ها شکل ویژه‌ای پیدا کند: دو بازی، دو گل و ضربه زدن به دو نماینده فوتبال قطر. آماری که در کنار کیفیت خیره‌کننده گل دوم، نقش ستاره آلبانیایی را در شروع قدرتمند استقلال به‌خوبی نشان می‌دهد.

چه گلی! چه کیفیتی! استقلال یک نیمه وقت دارد با برنده شدن در همه دوئل‌ها و شاید گلزنی دوباره و ممانعت از گل خورده، خودش را شش امتیازی کند. این گل زیبا چنین دورچینی را می‌طلبد!