جاناتان جیمز، هکر ۱۵ ساله که پنتاگون و ناسا را لرزاند

با این حال کاری که جاناتان کرد نقض امنیتی مهمی محسوب می‌شد و شوک بزرگی به ناسا وارد کرد. آژانس فضایی مجبور شد سیستم‌های خود را به مدت سه هفته به طور کامل خاموش کند که این تعطیلی، حدود ۴۰ هزار دلار خسارت مستقیم روی دست آن‌ها گذاشت.

جیمز از اواخر اوت تا اواخر اکتبر ۱۹۹۹ به بخشی از شبکه مورداستفاده این آژانس نفوذ کرد. روی یک سرور در دالس ویرجینیا در پشتی گذاشت تا راهی پنهان برای بازگشت به سیستم داشته باشد. برنامه‌ی او بیش از ۳۳۰۰ پیام الکترونیکی و نام کاربری و گذرواژه ۱۹ نفر از کارمندان را رهگیری کرد که دست‌کم ده مورد از آن‌ها به کامپیوترهای نظامی دسترسی داشتند.

در ذهن نوجوان ۱۵ساله، تمام این ماجراجویی‌ها کاوشی سرگرم‌کننده به نظر می‌رسید؛ اما مقامات قضایی و امنیتی آمریکا، دیدگاه کاملاً متفاوتی داشتند. چیزی که بعدها در مصاحبه‌اش چالش می‌نامید، در پرونده‌ی قضایی به دسترسی غیرمجاز و شنود ارتباطات تبدیل شد.

سپیده‌دم یکی از روزهای ژانویه سال ۲۰۰۰، درست یک ماه پس از آنکه جاناتان شمع تولد ۱۶ سالگی‌اش را فوت کرد، کابوس از راه رسید. او حالا چندین کامپیوتر در اتاقش داشت، با شبکه وسیعی از هکرها در ارتباط بود و ترفندها و راهکارهایش را با آن‌ها ردوبدل می‌کرد. اوقات فراغتش را هم با مطالعه کتاب‌های پیشتازان فضا می‌گذراند.

آن روز صبح، مادرش وارد اتاق شد، او را بیدار کرد و با صدایی لرزان گفت: «جاناتان عزیزم، مأموران اف‌بی‌آی پشت در هستند، نمی‌دانم چه شده ولی خوب نیست.»

مأموران فدرال خانه را محاصره کرده بودند. آن‌ها پنج دستگاه کامپیوتر، دستیار دیجیتال شخصی (Palm Pilot)، تعدادی سی‌دی و به شکلی عجیب، کتاب داستان پیشتازان فضای او را به‌عنوان مدرک جرم ضبط کردند. جاناتان در جریان بازجویی، با صداقت تمام کارهایش را گردن گرفت و قول داد که برای همیشه از هک‌کردن دست بکشد.

سپس سه ماه سکوت مطلق برقرار شد تا اینکه صدور کیفرخواست رسمی، مسیر زندگی این نوجوان را برای همیشه تغییر داد. جاناتان جیمز به جوان‌ترین فرد در تاریخ ایالات متحده تبدیل شد که به جرم نقض قوانین جرایم سایبری محکوم می‌شد.

اندکی بعد، تست مواد مخدر جاناتان مثبت شد؛ تخلفی آشکار در آزادی مشروط و قاضی حکم داد او شش ماه را در کانون اصلاح و تربیت نوجوانان بگذراند. تجربه‌ی هم‌سلولی شدن با مجرمان واقعی، روحیه جاناتان را به‌شدت در هم شکست. پدرش بعدها تعریف کرد که زندان، پسرش را به انسانی خاموش، بی‌انگیزه و منزوی تبدیل کرد.

او در همان سال‌های آغازین پرونده گفته بود که هک برایش «تفریح و بازی» بوده، اما رفتن به زندان ارزش تکرارش را ندارد. اما زندگی‌اش پس از پرونده نیز شباهتی به مسیر ساده‌ی نوجوانی مستعد نداشت. سال ۲۰۰۲ وقتی ۱۸ساله بود، مادرش بر اثر سرطان سینه درگذشت.