Blog
روایت حبیب احمدزاده از انرژی هستهای؛ معجزه نانوباتریها در آینده
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری رز نیوز به نقل از تسنیم، در برنامه «من ایرانم» با اجرای محمدرضا شهیدیفرد، حبیب احمدزاده، نویسنده، مستندساز و فعال فرهنگی، روایت گستردهای از تجربههای شخصی و دیدگاههای خود درباره آینده انرژی هستهای و فناوریهای نوین ارائه کرد. او با نگاهی همزمان تاریخی، علمی و اجتماعی، مفهوم پیشرفت را با فرهنگ و ادبیات پیوند زد و نشان داد چگونه علم و هنر میتوانند در مسیر توسعه ملی با هم همراه شوند.
احمدزاده ابتدا با یادآوری خاطرات کودکی در آبادان و دوران فعالیتهای فرهنگی خود، به موضوع ارتباط مردم با علم و فرهنگ پرداخت.
او به نقش غریزی و هوشمندانه مردم ایران در مواجهه با بحرانها و جنگها اشاره کرد و مثالهایی از شاهنامه و داستانهای ملی آورد تا نشان دهد که نسلها با آگاهی و حس مسئولیت، خود را به جای رستم و سهراب میگذارند و مسیر خود را در تاریخ رقم میزنند.
پس از این مقدمه، احمدزاده به بخش علمی و نوآورانه گفتگو رسید؛ موضوع نانوباتریها و آینده انرژی هستهای. او توضیح داد که محققان دانشگاه بریستول الماس دارای خاصیت رادیواکتیو را با لایهای از الماس خالص پوشش میدهند تا تابشها به بیرون منتشر نشود و باتریها کاملاً امن شوند. این باتریها، که نوع پیشرفته آن توسط شرکت NDB در آمریکا توسعه یافته، میتوانند هزاران سال انرژی فراهم کنند و انقلابی در وسایل الکترونیکی ایجاد کنند: تلفنها و کامپیوترهایی که هرگز نیاز به شارژ ندارند، خودروهای برقی با عمر طولانی و ماشینآلاتی که میتوانند نسلها فعالیت کنند.
احمدزاده تاکید کرد که این فناوری، حاصل تلاش و نوآوری بشری است و بیان کرد که ایران با پیشبرد انرژی هستهای و فناوریهای مرتبط، میتواند مسیر توسعه صنعتی و علمی خود را به سرعت طی کند، همانطور که در گذشته تلاش برای ملی شدن نفت کشور را به جلو برد. او هشدار داد که نادیده گرفتن این دستاوردها و پنهانکاری درباره ظرفیتهای علمی، میتواند باعث عقبماندگی ایران شود.
در طول گفتگو، احمدزاده بارها به مسئولیت اجتماعی و فرهنگی افراد اشاره کرد و توضیح داد که نویسندگان، هنرمندان و فعالان صلح، باید روایت واقعی مردم و تجربههای علمی و اجتماعی ایران را به جهان منتقل کنند. او از شبکههای بینالمللی، ارسال ایمیل و روایتهای روزانه از زندگی مردم در شرایط بحران یاد کرد و تاکید کرد که این ارتباط مستقیم، نشاندهنده فهم واقعی و قدرت ملت ایران است.
احمدزاده در این بخش، با مثالهایی از شاهنامه و اسطورههای ملی، انرژی و خلاقیت مردم ایران را با روح کندوی زنبور عسل و سیمرغ مقایسه کرد: ملکه در کندو تحت حمایت جمعی عمل میکند، و مردم ایران نیز در بحرانها به شکل جمعی و خودجوش، مسیر پیشرفت و حفاظت از کشور را دنبال میکنند.
در پایان، او به مخاطبان یادآوری کرد که آینده علم و فناوری بدون آگاهی عمومی و مشارکت همگانی ممکن نیست. نانوباتریها و انرژی هستهای تنها ابزارهایی هستند که اگر با فرهنگ و مسئولیت اجتماعی پیوند بخورند، میتوانند کشور را به جایگاه واقعی خود برسانند. احمدزاده با شور و هیجان گفت: این فناوریها نه تنها انرژی ما را تامین میکنند، بلکه سمبل قدرت و خودباوری یک ملت هستند که از گذشته تا امروز با مقاومت و خلاقیت، مسیر خود را ساخته است.
انتهای پیام/
