سرنخ تازه از معمای «نقاط سرخ کوچک» جیمز وب؛ کشف همدم‌های کیهانی در جهان آغازین

به‌جای آنکه منشأ تابش‌ها یک جرم واحد باشد، نور مرئی سرخ از خود نقاط سرخ کوچک می‌آید، نور فرابنفش از همراه نزدیک آن می‌رسد و افت میان این دو نیز به‌گمان پژوهشگران از پیله‌ی متراکم گاز پیرامون نقاط سرخ کوچک ناشی می‌شود.

بر همین اساس، پژوهشگران پیشنهاد کرده‌اند که شاید همه‌ی نقاط سرخ کوچک چنین همدم‌هایی داشته باشند، اما فاصله‌ی آن‌ها از یکدیگر آن‌قدر کم باشد که تفکیک نشوند. در مقابل، برخی همراهان شاید دورتر از چیزی باشند که در این مطالعه در نظر گرفته شده و برای بررسی‌شان به رصدهای آینده و میدان دید بازتر نیاز باشد.

مدل تازه فقط به توضیح نقاط سرخ کوچک محدود نمی‌ماند و شاید چند معمای دیگر جهان آغازین را هم روشن کند. نخست، سیاه‌چاله‌هایی که از دل این برهم‌کنش‌ها پدید می‌آیند، ممکن است جرمی میان ۱۰۰هزار تا یک میلیون برابر خورشید داشته باشند و همان بذرهایی را بسازند که برای توضیح رشد شگفت‌انگیز سیاه‌چاله‌های کلان‌جرم کهن در آغاز تاریخ کیهان لازم بوده‌اند.‌

افزون‌بر‌این، از آنجایی که نقاط سرخ کوچک ممکن است با کهکشان‌های نسبتا کوچک و فرابنفش‌تابی که آن‌ها را پدید آورده‌اند ادغام شوند، همین روند می‌توانسته کهکشان‌های بسیار عظیم و چشمگیری را بسازد که امروز در اطراف ما دیده می‌شوند.

جوزفین باگن، ستاره‌شناس دانشگاه ییل، توضیح می‌دهد: «این پدیده شاید زایش سیاه‌چاله‌های کلان‌جرم در اطراف همراهان فرابنفش باشد که بیرون از کهکشان به‌دنیا آمده‌اند و در نهایت ادغام خواهند شد. اینکه آیا همین اتفاق در نخستین مراحل کهکشان راه شیری رخ داده یا خیر، نمی‌شود با قاطعیت گفت، اما محتمل است. هنوز بحث‌های زیادی در این باره وجود دارد که نقاط سرخ کوچک چگونه تکامل می‌یابند و در زمان‌های بعدی به چه چیزی تبدیل می‌شوند.»

مطالعه در مجله‌ی The Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.