سرنوشت نهایی جنگ داخلی تراکتور و بیرانوند

به گزارش “رزنیوز به نقل از ورزش سه”، در حالی که یاسر آسانی، وینگر آلبانیایی تیم فوتبال استقلال، با چهره‌ای درهم روی زمین نشسته و محل برخورد پای سیدمهدی حسینی به مچش را ماساژ می‌داد، علیرضا بیرانوند، دروازه‌بان شماره یک ملی، خود را به او رساند تا احوالی از این ستاره کارساز لیگ بپرسد. در این لحظات سکوهای ورزشگاه یادگار مشغول هو کردن و تشویق کردن و بحث درباره داوری یا مردود شدن گلشان بودند، اتفاقی طبیعی پس از سوت پایان یکی از مهمترین مسابقات لیگ برتر در طول سال در یک شب پاییزی برای دو تیمی که برای قهرمانی فصل را شروع کرده و تلاش می‌کنند برابر همه مشکلات مقاومت کنند.

تراکتور در نیمه دوم به لطف تعویض‌های نکونام نمایش بهتری داشت، اگرچه آخرین موقعیت ضربه سر سامان فلاح به سمت دروازه قرمزها بود که علیرضا بیرانوند با کف دست آن را به کرنر فرستاد.

هر دو تیم در دقایق پایانی مضطرب بودند. دو تیمی که در طول دو سه ماه گذشته بر سر جام ساخته نشده رقابتی که در فصل پیش به پایان نرسید، جنگ لفظی شدیدی داشتند. استقلال به دنبال معرفی‌شدن به عنوان قهرمان است و تراکتور می‌گوید بدون شک با ادامه یافتن لیگ، این تیم قهرمانی دو فصل پیش را تکرار می‌کرد. این، یک رقابت طبیعی است که با خود اضطراب می‌آورد؛ اضطراب رسیدن جام به تیم رقیب، اضطرابی که دامنه‌اش به پرسپولیس و سپاهان می‌رسد. تیمهایی که سعی میکنند با انجام بهترین بازی فوتبال، بیشترین امتیاز و بهترین رکوردها را داشته باشند. در همین حال، علیرضا بیرانوند ناگهان در میکسدزون ظاهر شد.

او هم مضطرب به نظر می‌رسید و وقتی میکروفون چند خبرنگار اعزامی از تهران را مقابل خود دید، در حالی که به نظر می‌رسید قرار است صحبت‌های جالبی در مورد خبرسازی‌های بی‌پایان درباره خدمت سربازی‌اش انجام بدهد اما پایان‌بندی گفتگوی او، اعتراضی نسبتا تند به شرایط مالی و نحوه اداره بود و دو چهره مهم مدیریتی باشگاه از تیغ تیز تندهای او در امان نبودند.

بیرانوند که به نظر در صحبت‌هایش دور گرفته بود، دست‌کم قصد نداشت با محمدرضا زنوزی، مالک باشگاه، جبهه‌ای باز کند. از آن روز تیمی که جواد نکونام، سرمربی سرمربی سابق استقلال، دوست دارد کاملا در مشت و کنترلش باشد، درگیر مسائلی است که این دروازه‌بان باتجربه ملی‌پوش به وجود آورده است، آن هم در شرایطی که نکونام به صورت وسواسی موضوع نظم تیمی را مدنظر قرار می‌دهد. به همین دلیل هم در شرایطی که آنها ۳۶ ساعت بعد عازم یک سفر زمینی طولانی به سمت عمان بودند، تحمل اخبار و حواشی بیرانوند دشوارتر هم بود. او در دو جلسه تمرینی حاضر شد، دور زمین راه رفت و در شرایطی که تراکتور هم قصد داشت به وی سخت بگیرد، با سیاستی مابین یک سکوت خبری و کمی مصلحت‌اندیشی، به موضوع زمان خورد تا دیشب که محمدرضا زنوزی به عنوان مرد اول باشگاه با لحنی تازه درباره دروازه‌بان تراکتور صحبت کرد.

البته در این فاصله بحث‌های سربازی بیرانوند جلو رفته و ظاهراً او اول آذر قرار است سرباز بشود و به تیم نیروی زمینی بپیوندد. نقشه بیرانوند هم این است که در فضای بی‌حاشیه نیروی زمینی خود را آماده کند و تمرینات خود را در این باشگاه و همچنین زیر نظر مربی تیم ملی، آلین دینکا، ادامه داده و خود را در مرز آمادگی نگه دارد، اما دوری از رقابت بالاترین سطح مدنظر امیر قلعه نویی و کادر فنی تیم ملی نیست و آنها می‌خواهند بیرانوند را در دروازه تراکتور ببینند و انتظارشان این است در فاصله ۹ روز تا پایان ماه، کشمکش بین باشگاه و گلر شماره یک تیم ملی هم حل بشود. کما اینکه امیر قلعه‌نویی در آخرین مصاحبه درباره بیرانوند، علاوه بر اینکه تاکید کرد قرار نیست بیرو از رانت خاصی بهره‌مند شود، تاکید کرد که مسائل حاشیه روی عملکرد این دروازه‌بان تاثیر گذاشته و حتی قرار بود در فیفادی قبلی هم بازی نکند.

در این شرایط خود بیرانوند هم می‌داند ادامه کارهای غیرعاقلانه ممکن است عواقب سنگینی برایش به ارمغان بیاورد و حتی هدف‌گذاری احساسی‌اش درباره حضور در استقلال را به خطر بیاندازد، به خصوص که رفیق شفیقش، حبیب فرعباسی، در دروازه استقلال نمایش قابل قبولی دارد و حتی می‌تواند جای بیرو را در فیفادی بعدی بگیرد.

موضوع عجیب این است که حتی همه استقلالی‌هایی پیشکسوتی که زمانی دوست داشتند بیرانوند از چنگ پرسپولیس در بیاید، حالا اغلب مقابل حضور او در باشگاه موضع گرفته‌اند، به خصوص که پرونده نقل و انتقالاتی محمد خلیفه، گلر جوان تیم ملی و آلومینیوم هم باز است و به نظر استقلال میل چندانی به ورود به چرخه انتقال جنجالی بیرانوند ندارد. اگرچه این جابجایی زمانی، یک ماه نقل و انتقالات فوتبال ایران را تنها به خود اختصاص داده بود.

در همین راستا شاید ادامه همکاری تراکتور و بیرانوند با فراموشی اتفاقات امروز محتمل‌ترین گزینه و عاقلانه‌ترین برای هر دو باشد. البته پیش‌فرض‌هایی برای این ادامه همکاری وجود دارد که شامل کنترل جو احتمالا ملتهب و پرتنش در فضای هواداری تیم تراکتور است. سکوهای یادگار همیشه آبستن حوادثی ناگهانی هستند که می‌توانند همه تصمیمات در این باشگاه را تحت تاثیر قرار بدهند اما به هر حال فراموش نکنید که در دوره اداره مالک محور باشگاه تراکتور، موضع‌گیری محمدرضا زنوزی می‌تواند شرایط را کاملا تغییر بدهد.

به هر صورت جالب‌ترین حرف از زمان آغاز مجادلات تراکتور و بیرانوند را دیروز زنوزی زد‌. او با لحنی بانمک درباره بیرانوند گفت: “بعضی‌ها زود پیر می‌شوند و بعضی‌ها دیر پیر می‌شوند، بیرانوند یک جوان است و باید جوان‌هایمان را نگه داریم. او ۳۶-۳۷ سال دارد، ولی از نظر من باز هم جوان است.” کلمه‌ای در اوج پختگی از طرف بیزینس‌منی که با فروکش کردن هیجان و سر صدای اولیه، بیرانوند را به چشم یک کالای باارزش نگاه می‌کند. با توجه به اینکه قرارداد بین دو طرف هم جاری است و شاید بهتر باشد اتفاقاتی دومینویی رخ بدهد که همه آن 48 ساعت جنجالی علی بیرانوند را از یاد ببرند و او دوباره به آغوش گرم تراکتور بازگردد.