شوچنکو: آنچلوتی کار سختی در میلان نداشت

به گزارش رزنیوز به نقل از ورزش سه، شوچنکو که روز سه‌شنبه ۵۰ ساله شد، در گفت‌وگو با اسکای اسپورت ایتالیا درباره اهمیت حضورش در میلان گفت: «از همان ابتدای دوران حرفه‌ای‌ام، به‌خصوص وقتی با میلان قرارداد امضا کردم، اهمیت باشگاهی که برای آن بازی می‌کردم را درک کردم. هدفم این بود که چیزی از خودم در تاریخ این باشگاه به جا بگذارم و چند صفحه کوچک در تاریخ فوتبال بنویسم.»

او در سال ۱۹۹۹ از دیناموکیف به میلان پیوست، جایی که زیر نظر والری لوبانوفسکی رشد کرده بود. شوچنکو درباره تاثیر این مربی بر خودش عنوان کرد: «انضباط و سازماندهی. او انضباط فوق‌العاده‌ای داشت و فرهنگ کاری بسیار بالایی ایجاد کرده بود. وقتی چنین سازماندهی‌ای داشته باشید، به موقع بودن، دقیق بودن و توجه به جزئیات برایتان تبدیل به عادت می‌شود.»

شوچنکو سپس به فضای حاکم بر رختکن میلان اشاره کرد و گفت: «بازیکنان بزرگ زیادی در تیم حضور داشتند و در کنار آنها افراد خوب و باهوش زیادی بودند. وقتی گروهی از بازیکنان بااستعداد و تشنه موفقیت کنار هم قرار می‌گیرند، خیلی سریع رابطه‌ای واقعی میان دوستان و هم‌تیمی‌ها شکل می‌گیرد. تمرینات بسیار رقابتی و دشوار بود. تقریباً هر جلسه تمرینی شبیه یک نبرد بود.»

کارلو آنچلوتی در بخش مهمی از دوران حضور شوچنکو روی نیمکت میلان حضور داشت و مهاجم اوکراینی با لحنی طنزآمیز درباره شرایط آن تیم گفت: «مربیگری آن میلان آسان بود. نمی‌خواهم چیزی از کارلو کم کنم، اما خودش هم این را گفته بود. ۲۰ بازیکن داشتیم که می‌توانستند برای یک تیم بزرگ بازی کنند. می‌توانستید از آنها دو تیم تشکیل دهید و یک فینال برگزار کنید.»

شوچنکو درباره ارتباطش با میلان نیز گفت: «ارتباط من با میلان بسیار قوی است. فکر می‌کنم هر بازیکنی که برای میلان بازی کرده، ارتباطی خاص با این باشگاه دارد که فراتر از رابطه یک بازیکن سابق با باشگاه است. هرکس اینجا بازی کرده، به پیروزی عادت داشته است. همیشه برای بردن بازی می‌کردید. میلان باشگاه خاصی است، اما مهم‌تر از همه، هوادارانی دارد که چیزی بیشتر به شما می‌دهند. سن‌سیرو، فشار و هواداران، همه اینها میلان را به باشگاهی بسیار ویژه تبدیل می‌کنند.»

شوچنکو در دو دوره حضورش در میلان، ۱۷۵ گل در ۳۲۲ بازی به ثمر رساند. او همراه این تیم قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۳، سری آ، جام حذفی ایتالیا، سوپرجام اروپا و سوپرجام ایتالیا را به دست آورد و در سال ۲۰۰۴ نیز توپ طلا را کسب کرد. او همچنین از آلبرتو زاکرونی، نخستین مربی ایتالیایی دوران حرفه‌ای‌اش، به عنوان یکی از مربیانی یاد کرد که نگاهش به فوتبال را تغییر داد.

مهاجم سابق میلان در پاسخ به این سوال که دوست دارد پس از دوران فوتبالش با چه چیزی به یاد آورده شود، تمرکز خود را روی جام‌ها و افتخارات نگذاشت و گفت: «مردم بیشتر لحظات خوب، بازی‌های مهم، گل‌هایی که در فینال‌ها زدیم و چیزهایی که به دست آوردیم را به یاد می‌آورند. فکر می‌کنم من همیشه تلاش کردم در تمام دوران زندگی‌ام در فوتبال نهایت توانم را ارائه کنم. دوست دارم مردم این موضوع را درباره من به یاد داشته باشند. لحظات سختی هم داشتم، اما فوتبال برای من فقط یک شغل نبود، خیلی بیشتر از اینها بود.»