فرگوسن: در بازگشت به اولدترافورد وحشت کردم

به گزارش “رزنیوز به نقل از ورزش سه”، سرمربی افسانه‌ای منچستریونایتد که اکنون ۸۴ساله است، در سال ۲۰۱۸ دچار خونریزی مغزی شد که تقریباً جان او را گرفت و شانس زنده ماندنش را تنها ۲۰ درصد باقی گذاشت.

اما همان‌طور که بارها در طول دوران حرفه‌ای درخشان خود انجام داده بود، فرگی از شانس‌های غیرممکن عبور کرد و در سپتامبر همان سال برای دیدار با ولورهمپتون به ورزشگاه محبوب خود بازگشت.

اکنون فرگوسن در آستانه انتشار کتاب جدید خود به نام «بازی‌های زندگی من»، تأثیر احساسی بازگشت خود به ورزشگاه را آشکار کرده است.

او درباره روز بازگشت به خانه به رادیو ۵ لایو بی‌بی‌سی گفت: «من وحشت کرده بودم. کاش می‌توانستم بگویم راحت بودم. نبودم. راحت نبودم.»

او افزود: «نمی‌دانستم واکنش‌ها چطور خواهد بود. شما به آنجا می‌روید و آن‌ها نام سرمربی را از طریق بلندگو اعلام می‌کنند و بعد هم که معلوم است، آن تشویق‌های بلند؛ می‌دانید که بسیار دلخراش و تکان‌دهنده بود. همسرم با من بود و داشت از غصه گریه می‌کرد. او گفت این فوق‌العاده است. این شگفت‌انگیز است. یکی از نکات برجسته، سخاوت هواداران و به رسمیت شناختن دوران حضورم در آنجا بود.»

فرگوسن به مدت ۲۶ فصل هدایت این باشگاه را بر عهده داشت و تنها در لیگ بیش از ۱۰۰۰ مسابقه را تجربه کرد.

آن دوران باعث شد او خود را به عنوان یکی از بهترین مربیانی که این ورزش به خود دیده است تثبیت کند و ۱۳ قهرمانی در لیگ برتر، پنج جام حذفی و دو لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد.

علیرغم بهبودی طولانی و دشوار پس از خونریزی مغزی‌اش که باعث شد در خانه‌اش از هوش برود و پیش از انتقال اضطراری به بیمارستان نقش زمین شود، او می‌گوید اکنون در وضعیت سلامتی بهتری قرار دارد.

فرگی فاش کرد: «بله، با وجود صدمات کوچک، حالم نسبتاً خوب است. این یک بهبودی طولانی بود. به من اجازه سفر یا نوشیدن یا کارهایی از این دست داده نمی‌شد. همیشه نوه‌ام را به یاد می‌آورم که برای دیدن من می‌آمد، و من صدایم را از دست داده بودم، نمی‌توانستم صحبت کنم. و سپس آن‌ها یک درمانگر را آوردند و او شروع به انجام کارهایی مانند نوشتن نام پرندگان، نام حیوانات، نام رودخانه‌ها کرد اما از آن طریق صدایم برگشت.»

هنگامی که از او درباره تأثیر احساسی آن زمان پرسیده شد، او گفت: «وقتی نمی‌توانم صحبت کنم، یعنی حتماً ترسیده‌ام. آن لحظه واقعاً ترسناکی بود.»