Blog
هنر عصر یخبندان در غاری در اسپانیا سال‌ها زیر یادگاری‌های گردشگران پنهان شده بود
اهمیت مجموعه کشف‌شده زمانی روشن‌تر می‌شود که آن را با دیگر محوطه‌های هنر صخره‌ای منطقه مقایسه کنیم. براساس بررسی پژوهشگران، کمتر از ۱۰ درصد مجموعه‌های هنر صخره‌ای این منطقه بیش از ۲۰ نقش جانوری دارند و حدود ۷۵ درصد آن‌ها حداکثر پنج نقش جانوری را در خود جای داده‌اند. در چنین شرایطی، وجود ۵۵ نقش جانوری در یک غار، آن را به محوطه‌ای استثنایی تبدیل می‌کند.
درواقع، کووا د لا فونت ماژور اکنون سومین مجموعه بزرگ شناخته‌شده از هنر غارنشینی عصر یخبندان در بخش مدیترانه‌ای شبه‌جزیره ایبری محسوب می‌شود.
پژوهشگران برای اطمینان از اصالت آثار، ویژگی‌های فیزیکی حکاکی‌ها و ترکیب شیمیایی آن‌ها را بررسی کردند تا احتمال جعلی‌بودن یا تعلقشان به دوران معاصر را رد کنند. سپس با مقایسه ویژگی‌های فنی، سبکی و موضوعی آثار با مجموعه‌های دیگری که قدمتشان مشخص بود، سن تقریبی آن‌ها را تخمین زدند. همچنین برای بررسی زمان حضور انسان‌ها در محوطه، از تاریخ‌گذاری رادیوکربن استفاده کردند.
بااین‌حال، تعیین قدمت دقیق حکاکی‌ها همچنان یکی از اهداف اصلی پژوهشگران است. آن‌ها قصد دارند با استفاده از روش تاریخ‌گذاری اورانیوم، رسوبات کلسیتی تشکیل‌شده روی یکی از تصاویر جانوری را بررسی کنند. این روش می‌تواند به محدودکردن بازه زمانی ایجاد آثار کمک کند.
از سوی دیگر، احتمال دارد غار هنوز رازهای دیگری در خود پنهان کرده باشد. در بخش‌هایی از آن، رسوبات مسیر ورودی برخی گذرگاه‌ها را مسدود کرده‌اند. این گذرگاه‌ها ممکن است به تالارهای ناشناخته دیگری منتهی شوند؛ درست مانند بخشی که آثار تازه در آن کشف شدند و تا سال ۱۸۵۳ زیر رسوبات مدفون مانده بودند.
سالاس-آلتس و ورگس معتقدند کشف اخیر تصور پیشین درباره پراکندگی هنر صخره‌ای دوران پارینه‌سنگی را تغییر می‌دهد. به‌گفته آن‌ها، شمال شرقی شبه‌جزیره ایبری نیز محوطه‌هایی بسیار مهم از هنر پارینه‌سنگی در خود جای داده است.
نتایج پژوهش در نشریه Antiquity منتشر شده است.
